Indianentooi

native-american-indian-war-headdress-black-with-spot-feather-p279-1236_imageOp weg naar de oudpapier bak sprak een man mij aan. Hij droeg een indianentooi. Die was niet geapproprieerd, de bijpassende moccassins en het suède gilet suggereerden dat de man native Amerikaans wàs, of zich in ieder geval zo voelde.
Ik houd van in Amsterdam wonen.
Of ik wist waar de tram naar Centraal ging? Ik wees tram 7 aan. We stonden tegenover de halte. Dat bleek niet te kloppen. De 13 vanaf Mercatorplein moest hij hebben. “Of dat ging lukken?”, vroeg ik, knikkend naar de kniehoog geknoopte veter mocassins waar zijn voeten uitstaken. Hij had een blauw oog. “Jazeker”, zei hij. Ik stak over. “Ik loop elke dag 25 kilometer!”, riep hij me na en vervolgde met energieke tred zijn pad. Het Wilde Westen werd deze buurt vroeger genoemd. De veren op zijn tooi staken fier de lucht in.

Route du Soleil / voor papa

31 januari 2014

Als je ouders er niet meer zijn, kun je alleen nog maar terugkijken.

De grote en kleine gebeurtenissen, gesprekken en grapjes, verhalen van jou van toen. Het meeste vervliegt sneller dan je wilt. Het brein is een zeef. Het is vooral het gevoel wat blijft. De warmte van de tijd die was.

Tot mijn fijnste herinneringen behoren de vakanties van vroeger. Met z’n vieren in een rode Renault 5 naar Zuid-Frankrijk. De vouw-wagen aan de trekhaak. Mijn zus en ik opgevouwen op de achterbank tussen boeken, spelletjes en een koelbox. Mag er een bandje op?
Autoroute du Soleil.

Lees verder

nutsen en een mueslireep

Overtuigend was het niet echt. Maar de mensen van het nieuw te lanceren tijdschrift gelóófden in print. Ik vroeg me af waar mijn jas was. In het doorzichtige tasje van T. zaten twee nutsen en een mueslireep uit de gratis door de organisatie aangeboden snacks. Ik ging niet mee naar de borrel.

Herfstbok

We wandelden maar kort. Eigenlijk wilden we liever surfen. Bij de strandtent in afbouw bestelden we verkeerd. “Laatste dag van het seizoen”, zei de ober, en ad-te de extra herfstbok. In de trein knalde een meisje van schrik met haar hoofd tegen het raam. We dachten dat ze dood was en hadden haar wakker gemaakt. Het was eind oktober en de zon scheen de hele dag. “Bedankt he en hele fijne avond nog”, riep het meisje ons na toen we bij Sloterdijk uitstapten. Dat ging lukken. 

Ikea

Een regenachtig zondag in augustus. Bij Ikea had iedereen ruzie.
“Ja blèrgh he”, zei een man op de parkeerplaats tegen zijn hond die zijn oren platlegde terwijl het zoveelste malse zomerbuitje op zijn kop viel. Ik miste de trein. 

Parkleven

“Voor het huisje bij de tennisbaan zit een Surinamer en die verkoopt blikjes bier”, zei K. “Ze zitten in het koelboxje onder zijn stoel.” We zaten in het park. Uit het grasveld waren een paar banen verdwenen. Het stonk er naar mest. “Maar ze geven alleen als ze er zin in hebben”, vervolgde K. De zon zinderde, de brie liep uit. We zaten verder.

De Oase van Matisse

Discover The Oasis of Matisse from Stedelijk Museum on Vimeo.

Dat geluid van geverfd papier dat zachtjes de echte wereld afpelt tot een kunstwerk. Zorgvuldig en liefdevol. Heel blij met dit filmpje. Geen scherpe pointe of uitsmijter, gewoon “mooi”.

Tante / Opruimen

rommelzolder2

Soetebroot heeft een tante en die ruimt op. Niet in de zin van een wekelijkse bezem door de boel of een halfjaarlijkse schoonmaak, Soetebroots tante ruimt haar leven op. Dan kun je alleen maar hopen dat de laatste doos voorlopig nog niet wordt ingepakt.

Lees verder

Escargot aux raisins

  
In Frankrijk heet een koffiebroodje een escargot aux raisins: een krentenslak!

MUSEUMNEXT 2014: NEW KINGS IN TOWN!

Saskia du Bois
De webredactie van het Stedelijk dook samen met 300 andere ‘museumprofessionals’ twee dagen lang in het MuseumNext congres, de bijeenkomst voor digitale marketing voor musea die dit jaar plaatsvond in Newcastle. Twee dagen vol presentaties, masterclasses, ontmoetingen en inspiratie geven een goede indruk van de digitale stand in museumland. In dit blog een verslag.

Lees verder