Wolf, Le Markstein

pumas in de sneeuwTerwijl E. een trail run van 23 kilometer rende, van de top van Le Grande Ballon naar beneden en weer terug, ging ik op een kleine wandeling. Een rondje om de top. Vertrekpunt Hotel Wolf, Le Markstein, een naam als de setting van een detective of een feestje van Kiss. Halverwege was ik even de weg kwijt. Toen ik dacht dat ik mensen hoorde, waren het twee parapenters die boven mijn hoofd hingen.
In de verte zag ik een ouder echtpaar de weg oversteken en verdwijnen achter een rots. Het vervolg van het pad. Ik belandde met mijn Puma’s in de sneeuw. Met natte sokken haalde ik het echtpaar in, dat foto’s van het uitzicht aan het nemen was. De mevrouw had de parapenters ook gehoord. “Het was alsof er iemand vlak achter me liep”, zei ze. “Ouioui, haha”, antwoordde ik. Omdat het me nog steeds niet lukt gewoon een volzin terug te zeggen in het Frans. Ik eindigde bij Le Markstein met een crêpe. Mijn voeten voelden koud. Het zou nog minstens 3 uur duren voordat E. terug was.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s